الشيخ محمد تقي بهجت

398

جامع المسائل ( فارسي )

و ماء الشعير كه مستعمَل اطباء است ، حرام نيست مگر آن كه بدانيم مسكر است كثير آن . و غير معلوم الخمريه و غير معلوم الاسكار ، حرام نيست . و عصير عنبى اگر جوشانيده شود با آتش ، حرام است قبل از ذهاب ثلثين ؛ و تعميم آن به غليان به غير آتش يا انحصار حلَّيت در اين تقدير به انقلاب ، گذشت در كتاب طهارت ؛ و همچنين عموم حكم به عصير زبيبى و تمرى و عدم آن . و آن چه ممزوج به يكى از محرّمات مذكوره بشود ، حرام است ، مگر آن كه مستهلك در حلال باشد و محكوم به نجاست نباشد كه همه محكوم به حرام مىشود در غير صورت استثناء شده . حكم خون حيوانات 2 - خون حيوانى كه نفس سائله دارد و خونش از رگها جريان پيدا مىكند نجس و حرام است ؛ اما آن چه متخلَّف است در ذبيحهء به نحو مشروع و آن چه در گوشت آن است ، تابع آن است در حلَّيت ؛ و همچنين آن چه در كبد و طحال است و از اسم طحال خارج است ، اظهر حليت آن است . و آن چه از حيوان بدون نفس سائله خارج مىشود يا در بدن آن مىماند : اگر حرام است مثل « ضفدع » تابع آن است در حرمت اگر چه پاك است ؛ و اگر از حلال گوشت است مثل ماهى فلسدار - تابع آن است در حليت . و به عنوان جزئيت ، حليت و حرمت در آن ثابت است ، نه به عنوان خون بودن ؛ و در حرمت خون ماهى حلال به تنهايى تأمّل است . خون تخم مرغ و در حرمت علقه و خون تخم مرغ با حلال بودن حيوان ، تأمّل است ، اظهر ابتناء بر نجاست آنها است و در كتاب طهارت مذكور است . اگر خون يا نجاست ديگر در ظرف غذا بريزد اگر خون يا نجاست ديگر در ظرفى كه مىجوشد آن چه در آن از گوشت و غير آن است واقع شود ، جائز است خوردن جامد در آن مثل گوشت ، بعد از غَسل ظاهر آنها با